Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Ροκ... και άλλα - Η ροκ ιδέα

Ροκ: Ο όρος ροκ στη μουσική, χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα είδη που προέκυψαν από την εξέλιξη του είδους του rock and roll. Η μουσική ροκ (rock)  στο σύνολό της, αποτελεί ένα είδος δημοφιλούς μουσικής που χαρακτηρίζεται συνήθως από έντονο ρυθμό και από ευδιάκριτη, χαρακτηριστική μελωδία φωνητικών η οποία συνοδεύεται συνήθως από ηλεκτρικές κιθάρες, ηλεκτρικό μπάσο και ντραμς. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται και πληκτροφόρα όργανα, όπως πιάνο ή συνθεσάιζερ.

Αυτό αναφέρεται -μεταξύ άλλων- στο άρθρο της Βικιπαίδειας, για τον ορισμό της ροκ.

Ο καθένας έχει την δική του, μοναδική αντίληψη για το τι τελικά είναι ροκ. Άλλοι λένε ότι ροκ είναι οτιδήποτε εμπεριέχει ηλεκτρική κιθάρα και γενικά έντονη μελωδία, άλλοι υποστηρίζουν ότι το ροκ είναι απλά ένα σκισμένο τζιν, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ροκ είναι κάτι παραπάνω από ένα ακόμα είδος τραγουδιών, που περιέχει ηλεκτρική κιθάρα συνδυασμένη με πολύ ένταση.

Προσωπικά, τάσσομαι υπέρ της τελευταίας γνώμης. Πιστεύω, δηλαδή, ότι η ροκ (=βράχος) δεν περιλαμβάνει μόνο το μουσικό κομμάτι, αλλά περιέχει, επίσης, ιδέες συγκεντρωμένες και συνδυασμένες με ένα απίστευτα μαγικό τρόπο, όχι απαραίτητα μουσικό.
Ροκ μπορεί να είναι οτιδήποτε το οποίο είναι ικανό, στο άκουσμα του, να δημιουργήσει και παράλληλα να εξηγήσει ορισμένα συναισθήματα στον ακροατή του.
Ροκ μπορεί να είναι οτιδήποτε αντιτίθεται στα κατεστημένα της εκάστοτε εποχής, όπως κάνουν και όλοι οι βράχοι..
Ροκ.. και καθημερινότητα

Προσώπικα, βλέπω καθημερινά ανθρώπους να υποδύονται ότι είναι "ροκ". Αντιλαμβάνονται την ροκ ως ένα είδος που το μόνο γνώρισμα της είναι η ηλεκτρική κιθάρα, τα ντραμς και η ένταση. Γι αυτό το λόγο αποδέχονται μόνο συγκροτήματα-θρύλους, οπως οι Deep Purple, Rolling Stones, Led Zeppelin, Metallica, Scorpions κτλ.. OK, καλά όλα αυτά.. Αλλά όπως είπα και πιο πάνω, η ροκ δεν ειναι απλά ένα ακόμα είδος τραγουδιών, το οποίο περιέχει ηλεκτρική κιθάρα και συνδυάζεται με πολύ ένταση. Είναι το είδος, το οποίο όσοι θέλουν να το ακολουθήσουν, είναι "υποχρεωμένοι" να ακούνε και άλλα μουσικά είδη, όπως έντεχνο, ροκ-έντεχνο και γενικά οτιδηπότε περιέχει στοιχεία από την ιδέα της ροκ.* Και ακόμα να μην τα κάνουν όλα αυτά, τουλάχιστον να μην "περηφανεύονται" πως ακούνε ροκ και ξέρουν τα άπαντα. Ακόμα και να τα ξέρουν, εφόσον το κάνουν αυτό "χάνουν την ευκαιρία να ενταχθούν στην ροκ"**.

Με λίγα λόγια...

... η ουσία είναι ότι ψευτοροκάδες υπάρχουν πολλοί. Πραγματικοί ροκάδες λίγοι!! Και για να γίνεις ένας από αυτούς θα πρέπει πρώτα να γνωρίζεις την φιλοσοφία της ροκ.


Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι..
*είναι "υποχρεωμένοι" να ακούνε και άλλα μουσικά είδη, όπως έντεχνο, ροκ-έντεχνο και γενικά οτιδηπότε περιέχει στοιχεία από την ιδέα της ροκ.:
Εννοώ ότι δεν μπορεί να τους προτείνει κάποιος να ακούσουν ερμηνευτές ή συγκροτήματα-ορόσημα, όπως ο Νικόλας Άσιμος ή οι Πυξ Λαξ και να μην "καταδέχονται" έστω να τα ακούσουν.
**Ακόμα και να τα ξέρουν, εφόσον το κάνουν αυτό "χάνουν την ευκαιρία να ενταχθούν στην ροκ".:
Εδώ θα μπορούσε κάποιος να πει: "Καλά, δηλαδή ποιός είσαι εσύ που θα μου πεις τι να κάνω; Μήπως αυτό που λες να το εφάρμοζες και στον εαυτό σου;". Αυτό που θέλω είναι να παραθέσω μία κατάσταση και τους παράγοντες τις. Όποιος θέλει ας με ακούσει. Όποιος δεν θέλει, δικαίωμα του. Απλά να το σκεφτεί καλα. 


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Χρόνια Πολλά στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου

21 Ιουνίου.. Θερινό ηλιοστάσιο και η παγκόσμια ημέρα μουσικής. Και επίσης η μέρα γέννησης ενός απ' τους μεγαλύτερους (αν όχι ο μεγαλύτερος) εκπροσώπους της ελληνικής ροκ σκηνής. Τυχαίο; Δεν νομίζω! Χρόνια πολλά, λοιπόν, στον αιώνιο έφηβο, το παιδί με τη σφεντόνα.


Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Ελλάδα: Η χώρα που ΟΛΑ είναι πιθανά

Και ναι.. Το είδαμε και αυτό.. Σε μια χρονική στιγμή, η οποία υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία του έθνους, την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, το μέλλον όλων των νέων, η διχόνοια αρχίζει να κατακλύζει και πάλι τον ελληνικό λαό, εξαιτίας μειονοτήτων που "βιάζουν" τις ειρηνικές διαμαρτυρίες των "Αγανακτισμένων" στο Σύνταγμα. 

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ' την αρχή. Επί 21 ημέρες, και ύστερα από την παρότρυνση των Ισπανών (οι οποίοι συμπάσχουν, αν και διαλύθηκαν οι συγκεντρώσεις τους), η διχόνοια έκανε την εμφάνιση της για άλλη μια φορά. (ΚΑΙ) Αυτή τη φορά, οι γνωστοί-άγνωστοι εισέβαλαν στην -απολύτως ειρηνική- συγκέντρωση των "Αγανακτισμένων" και κατάφεραν να την μετατρέψουν σε μια από τις πιο "βίαιες" των τελευταίων ετών. 

Προσωπικά, βλέπω κι εγώ ότι το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Και γι' αυτό και είναι η μοναδική φορά μέχρι τώρα που δικαιολογώ τέτοιου είδους ενέργειες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τάσσομαι υπέρ της. Ο καθένας θα πρέπει να είναι τίμιος και να αναλάβει τις όποιες ευθύνες έχει, και με συλλογική προσπάθεια να αναδείξουμε την δημοκρατική αυτή αξία της τιμιότητας, ώστε να "αναστήσουμε" την σάπια εικόνα της ελληνικής κοινωνίας. Έτσι, θα πρέπει:
  1. Να διατηρήσουμε ειρηνικές ΌΛΕΣ τις διαδηλώσεις. Εφόσον παραμείνουν έτσι, δεν μπορούν να τις ορίσουν παράνομες βάσει νόμου.
  2. Να κλείσουμε τα αυτιά μας στα κατευθυνόμενα από κόμματα ΜΜΕ. Τα κανάλια είναι οι μεγαλύτεροι ψεύτες και υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας.
  3. Να λάβουμε θέση σε ό,τι αφορά την πολιτική ζωή της χώρας. Προβλέπεται από το Σύνταγμα, πως οποιοσδήποτε Έλληνας υπήκοος, άνω των 18 ετών, έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει στα πολιτικά.
  4. Να κατεβούμε όλοι στις πλατείες.
  5. Να μην υποκύψουμε σε "εκβιασμούς".
  6. Να μην φοβόμαστε. Η Ευρώπη θέλει να παραμείνει στάσιμη η όλη κατάσταση και εί δυνατόν να χειροτερέψει. Δεν πρόκειται να χρεοκοπήσουμε, μας χρειάζονται. Και όλα αυτά τα σενάρια είναι απλά για να καλλιεργηθεί ο φόβος μέσα μας. Εκείνοι να πρέπει να φοβούνται.
  7. Να αποβάλουμε τον εγωισμό μας. Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή πρέπει να είμαστε ΌΛΟΙ ενωμένοι. 
  8. Να είμαστε έτοιμοι για εξωπραγματικές αλλαγες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Δείτε εδώ το σχετικό άρθρο μιας συνομίληκης 15χρονης φίλης μου...
Δείτε επίσης: Live οι συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Bon Jovi - Αθήνα 2011

Είναι πλέον γεγονός! Οι Bon Jovi θα έρθουν στην Ελλάδα, για να δώσουν μια και μοναδική συναυλία στην Αθήνα, στις 20 Ιουλίου 2011. Οι τυχεροί που θα βρεθούν στις κερκίδες του ΟΑΚΑ, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν αγαπημένα κομμάτια, οπως τα Livin' On A Prayer, You Give Love A Bad Name, Wanted Dead Or Alive, Cryin', Always, Have A Nice Day, It's My Life, τα οποία οι Jon Bon Jovi, Richie Sambora, David Bryan και Tico Torres θα ερμηνεύσουν, με αφορμή την παρουσίαση του νέου τους άλμπουμ "Greatest Hits".

                                                                                                                               

Πληροφορίες εισιτηρίων:
• Ημέρα έναρξης πώλησης εισιτηρίων: 11/11/2010
• Πωλήσεις εισιτηρίων Online: www.eleventickets.gr
• Box Offices: Σε όλα τα καταστήματα Γερμανός
• Τηλεφωνικό Κέντρο: 211 10 36 911
• Η Eleven Concerts σε συνεργασία με την Τράπεζα Πειραιώς παρέχει τη δυνατότητα αγοράς εισιτηρίων για όλες τις συναυλίες της, με έως 12 άτοκες δόσεις στους κατόχους των Πιστωτικών Καρτών Της Τράπεζας Πειραιώς. Η αγορά των εισιτηρίων με αυτόν τον τρόπο μπορεί να πραγματοποιηθεί σε όλα τα επίσημα σημεία πώλησης των εισιτηρίων της Eleven Concerts.

                                                                                                                             

Τιμές Εισιτηρίων: 
• 50€ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ Δ
• 65€ ΑΡΕΝΑ ΟΡΘΙΩΝ
• 70€ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ Γ
• 80€ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ Β
• 95€ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ Α
• 150€ GOLDEN STANDING ARENA
• 250€ VIP
• 350€ COSMOTE CIRCLE PACKAGE


 

Επιστολή Πάνου Κατσιμίχα προς τον Μιχάλη Χατζηγιάννη

Η επιστολή αυτή στάλθηκε με αφορμή την Δήλωση του Μιχάλη Χατζηγιάννη, πως, με τα λεγόμενά του, η έντεχνη αντιπροσωπεία , εκλεισε. Με άλλα λόγια ,ήθελε να πει πως δεν υπάρχει πια έντεχνο σήμερα.:

"Αγαπητό Επτά,
Διάβασα τις προάλλες τη συνέντευξη του τραγουδιστή Μιχάλη Χατζηγιάννη και ανατρίχιασα. Ξαφνικά ένα νεαρό παιδί, εκφράζοντας τη φθήνια, την αγραμματοσύνη και το θράσος της εποχής, βγαίνει ύστερα από δύο - τρεις επιτυχημένες σεζόν σαν φουσκωμένο κοκοράκι και επαίρεται ασύστολα. Θύμα των μέσων που τον ανέδειξαν και τον παρέσυραν και επικίνδυνο παράδειγμα για όλα τα νέα παιδιά που τον θαυμάζουν και τον παρακολουθούν. Και τι δεν είπε το παιδί: "Δεν έχω ανάγκη κανέναν", δεν με βοήθησε κανείς, "τα κάνω όλα μόνος μου", "δε με ενδιαφέρει τίποτα" κ.λ.π. Και σαννα μην έφταναν αυτά, πατάει και την πεπονόφλουδα του έμπειρου δημοσιογράφου περί "ανυπόταχτων οπαδών του εντέχνου" που απέρριψαν το Μιχάλη και τρελαίνεται ο Μιχάλης και  υπογράφει με τη βαριά θανατική του καταδίκη του μίζερου και δυσνόητου "έντεχνου τραγουδιού" και συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του προς τη δόξα της "σκεπτόμενης ποπ"
Καινούργιο είδος αυτό. Δική του ανακάλυψη.

Επειδή όλο αυτό το "κόλπο" είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό και εντελώς επικίνδυνο, μπαίνω στον κόπο να τον ρωτήσω:

Ξέρεις που βρίσκεσαι Μιχάλη; Ξέρεις για τι πράγματα μιλάς ακριβώς;

Ξέρεις ποιοι χύσανε ιδρώτα και αίμα 20 χρόνια τώρα, για να δημιουργήσουν από το τίποτα αυτό το  τεράστιο συναυλιακό κοινό που γεμίζει τα καλοκαιρινά γήπεδα και θέατρα;

Ξέρεις πάνω στις πλάτες ποιων πας τα καλοκαίρια και παριστάνεις τον κούκλο και θησαυρίζεις;

Θα σου το πω εγώ, για να το μάθουν και οι υπόλοιποι του στιλ σου, αλλά κι αυτοί που εκτρέφονται μαζικά στα ορνιθοτροφεία των reality shows και είναι έτοιμοι να βγουν και να διαστρέψουν τα μυαλά των πιτσιρικάδων:

Οι "έντεχνοι" και το "έντεχνο" που με τέτοιο θράσος βγαίνεις και φτύνεις, αυτοί οι ίδιοι είναι που άνοιξαν το δρόμο της συναυλίας και των μεγάλων ακροατηρίων. Αυτοί υπερασπίζονται εδώ και είκοσι τόσα χρόνια το ελληνικό τραγούδι και την αξιοπρέπεια του δημιουργού, αν αυτά σου λένε κάτι.

Σε τι σε πείραξε εσένα άραγε το "έντεχνο" (όπως το ονομάζουν οι διάφοροι αγράμματοι); Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να το αποκαλείς μαγαζί" και "αντιπροσωπεία"; Μήπως το μπέρδεψες με τα μαγαζιά που δουλεύεις;

Δεν έχω τίποτα μαζί σου προσωπικά, όμως, κάποιος πρέπει να σου πει, ότι, θέλεις δε θέλεις, είσαι παράδειγμα για πολλούς πιτσιρικάδες, οπότε πρέπει να σκέφτεσαι πριν να μιλήσεις.

Παρεπιπτόντως, μήπως θυμάσαι μια συναυλία που δώσαμε με τον Χάρη στη Λευκωσία το 1996; Τη διοργάνωσε ο Προσφυγικός σύλλογος ΠΑΕΚ Κερύνεια και μάζεψε γύρω στις 10.000 άτομα. Πριν από μας τραγούδησες εσύ. Ένα παιδάκι 17 ετών, σεμνό και μαζεμένο, με υπέροχη φωνή, ντυμένο και κουρεμένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Γ. Νταλάρα. Κάποιος ήρθε μ' ένα δίσκο demo και παρακάλεσε να τον ακούσουμε και να βοηθήσουμε αν μπορούμε το Μιχάλη. Είσαι σίγουρος ότι δεν είχες, ούτε έχεις ανάγκη από κανέναν και ότι τα ξέρεις όλα; Και τότε, το βραβείο για την κατηγορία "έντεχνο τραγούδι" γιατί το παρέλαβες στα Αρίων, αφού η "αντιπροσωπεία έκλεισε"; Επειδή σου άρεσε το νάιλον αγαλματάκι; Aκουσε λοιπόν φιλαράκο δυο πράγματα και τελειώνω:

Πρώτον, μη μιλάς πολύ και απλώς τραγούδα με την όμορφη φωνή σου τα παιδικά σου τραγουδάκια. Είναι αναμφισβήτητα γλυκύτατα και χρήσιμα. Αλλιώς τι θα χόρευε η επτάχρονη κόρη μου στα πάρτι με τις φίλες της;

Δεύτερο και σπουδαιότερο: Ξεκαβάλησε το καλάμι, γιατί αν φυσήξει κανένας αέρας και το γυρίσει από οριζοντίως, κάθετα, θα έχεις σοβαρό πρόβλημα. Έχεις πολύ δρόμο και πολλή δουλειά ακόμα μπροστά σου. "Ήσουνα μικρός για τέτοια ανοίγατα". Μάθε να σέβεσαι την πνευματική ζωή του τόπου που σε φιλοξενεί και σου δίνει ψωμί να φας. Τώρα μίσησε με ελεύθερα ή κάτσε και σκέψου."

Πάνος Κατσιμίχας


(Σημ: Το κείμενο το πηρα απο τη σελίδα του facebook:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΝΟΥ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ ΠΡΟΣ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ.
Μπορείτε να την βρείτε εδώ.